Türkçe
Yemekler Kyoto ’da önceden planladığım bir şey değildi. Ünlü restoranların peşinden koşmadım ya da yemek listeleri takip etmedim. Çoğu zaman yürürken denk geldiğim yerlerde yedim. Küçük dükkânlar, sade yemekler ve hatta marketten alınan yiyecekler şehirle ilgili en güçlü anılarımdan bazıları oldu.
Bu yazı, Kyoto’da gerçekten yediklerimin bir derlemesi; bazı yemeklerin adını biliyordum, bazılarını ise bilmiyordum.
Tonkatsu: Basit, Çıtır ve Şaşırtıcı Derecede İyi
Tonkatsu ilk bakışta şinitzele benzeyebilir ama tadına baktığınızda fark hemen ortaya çıkıyor. Domuz eti dışı çıtır, içi ise çok yumuşaktı; kuru ya da ağır hissettirmiyordu. Genellikle pilav ve lahana ile sade bir şekilde servis ediliyordu ve etin kendisi ön plana çıkıyordu.
Gereksiz süsleme yok, karmaşık tatlar yok; sadece çok tatmin edici bir yemek.
Hayatımda Yediğim En Yumuşak Kremalı Kek (Bir Marketten)
Bu tatlının tam adını bilmiyorum ama bir şey kesin: hayatımda yediğim en yumuşak kekti. Büyük bir beklenti olmadan bir marketten aldım ama beni tamamen şaşırttı.
Dokusu inanılmaz derecede hafifti, kreması pürüzsüzdü ve hiç ağır hissettirmiyordu. Japon marketleri bambaşka bir seviyede ve bu kek bunun mükemmel bir örneğiydi.
Ramen: Ramen Yoksa Hayat Yok
Kyoto’da ramen her yerde ve bunun iyi bir nedeni var. Denediğim ramen aşırı yoğun ya da ağır değildi. Çorbası dengeli ve rahatlatıcıydı; sadece özel bir yemek değil, düzenli olarak yenebilecek bir şey gibiydi.
Yürürken “No ramen, no life” yazan bir tabelayla da karşılaştım. Biraz abartılı gibi gelebilir ama Kyoto’da biraz zaman geçirdikten sonra gerçekten çok anlamlı gelmeye başladı.
Udon ve Tempura: El Yapımı ve Mükemmel Dengede
Ramenin aksine, yediğim udon inceydi ve açıkça el yapımıydı; kalın ya da ağır değildi. Taze hazırlanmış eriştelerin dokusunu hissedebiliyordunuz; yumuşak ama hafif çiğnenebilirdi.
Yanında gelen karides ve patlıcan tempura çıtır, hafifti ve hiç yağlı değildi. Zarif udon erişteleriyle birleşince çok temiz ve dengeli bir öğün ortaya çıkıyordu.
Küçük Bir Lokantada Yerel Set Menü
Kyoto’daki en sevdiğim yemeklerden biri, çok küçük bir yerel lokantada yediğim sade bir set menüydü. Diğer insanlarla yan yana oturuyorsunuz, mutfak hemen önünüzde ve yemek anında hazırlanıp servis ediliyor.
Setin içinde pilav, et, üzerinde omlet, yanında gyoza ve pastırmaya benzeyen bazı parçalar vardı. Şık değildi ama gerçekti; turist gibi değil, günlük yerel hayatın bir parçası gibi yemek yemekti.
Sushi Treni: İlk Kez Gerçek Taze ve Çiğ Balık Yemek
Sushi treni deneyimi benim için tamamen yeniydi. Sushi tabakları bir tren gibi dönüyor ve siz geçerken istediğinizi alıyorsunuz. Sistem neredeyse robotik hissettiriyor ama aynı zamanda eğlenceli ve çok verimli.
Daha da önemlisi, hayatımda ilk kez gerçekten taze balık sushi yedim. Farkı hemen hissediyorsunuz. En sevdiğim taze somon sushiydi; temiz, yumuşak ve daha önce başka hiçbir yerde yediğime benzemiyordu.
Kyoto’da Yemek Üzerine Son Düşünceler
Kyoto’daki yemeklerle ilgili en çok öne çıkan şey, her şeyin ne kadar doğal hissettirdiğiydi. Hayatımda yediğim en yumuşak kekten el yapımı eriştelere ve taze balık sushiye kadar hiçbir şey abartılı ya da zorlanmış gelmedi.
Kyoto’da yemek yemek sadece karnını doyurmak değildi; yavaşlamak, canın istediği yerde durmak ve basit ama anlamlı yemeklerin tadını çıkarmaktı.
